دکتر فریدون اکبری شلدره(مولف کتاب های درسی) با حضور در "گل خوشه ها" و ستایش کار نیک همکاران خراسانی، با طرح پرسشی،  گروه های فعال زبان و ادبیات فارسی خراسان رضوی را به چالش کشیدند.وی پس از دریافت نظرات همکاران در باب " جایگاه  اعداد کسری در گروه اسمی" ،  پرسش زیر را مطرح فرمودند:

"در جمله ی « یک سوم عمرم را در خواب بودم»، « یک سوم عمر» در جایگاه اسمی نشسته است و به طور طبیعی، نقش های اسم را به عهده می گیرد. به گمانم پیچش اصلی در این پاره نیست. اگر توانستید نشانه ی « را» را بشناسید که چه کارکرد و معنایی دارد؛ دیگر سازه ها کارکرد روشنی خواهند یافت."

تصمیم می گیرم عین پرسش را به  گروه های فعال ادبی در سطح استان بفرستم.گروه پیشاهنگان ادب فارسی، ادب دوستان خراسانی، مهر باران، گفتار شیرین یاران همدل، مدرسه مجازی ادبیات، مدرسان ادبیات متوسطه اول، راژ و ادبیات فارسی تبادکان.

از بین همه گروه های فعال، گروه پیشگامان ادب فارسی  و گروه ادب دوستان خراسانی ،بسیار زود در این پرسش می آویزند و پاسخ هایی بر آن می نگارند.

گروه پیشگامان ادب فارسی 

م.رستمی: به نظرم "یک سوم از عمر من می شود".در واقع متمم با کسره می تواند به عنوان وابسته کلمه قبلی شود.

ن.دلارام: اگر صرفا کسره مد نظر باشد،در ترکیب (همه دانش آموزان) آیا همه را هسته می گیرید یا دانش آموزان را؟به نظر من "همه" صفت مبهم است.پس فکر نمی کنم کسره دلیل ثابتی برای هسته بودن باشد. یا زمانی که وابسته پیشین داریم، هسته نمی گیرد.مثل: این کتاب.به نظر من"یک سوم " صفت شمارشی بوده و" عمر" هسته است.

افسانه محبوب: سلام.یک سوم: وابسته /  عمر: هسته

ن دلارام:[دوباره] درود. "را"  نشانه مفعول/یک سوم عمر: مفعول/در خواب: مسند(جمله چهار جزئی است و فعل گذرا به مفعول و مسند؛مثل : من کتاب شما را خریدارم.)

مهناز علوی: با سلام.به نظر، فعل ما اسنادیست و سه جزئی گذرا به مسند."یک سوم"  هسته، "عمر" وابسته (متمم اسمی) "در خواب" (مسند) ، "بودم"  (فعل اسنادی)

اما پاسخ گروه ادب دوستان خراسانی با افراد شاخصی که در آن عضو هستند هم شنیدنی است.

محمد حمزه ای: آقای نجفی عزیز، با پاسخ ایشان هنوز مساله حل نشده است.همه می دانند که در این جمله" یک سوم عمر"جایگاه اسمی دارد.لکن سوال این است که در این گروه اسمی،هسته و وابسته کدام است؟

مهناز علوی: با سلام.به نظرم " را"  به معنی" از " است و "یک سوم"  هسته و "عمرم " وابسته است.جمله، چنین معنی می دهد: " یک سوم از عمرم در خواب بودم".

م.رستمی: همان نظری را که به گروه پیشاهنگان ادب فارسی می فرستد،این جا هم تکرار می کند.

جعفر توانا: با سلام. ضمن احترام به نظر استادان گرامی، فکر می کنم جمله های امروزی نیازی به تفسیر ندارند و"را" نشانه مفعول است.این جمله، چهار جزئی با مفعول و مسند است و "یک سوم"  صفت شمارشی کسری است.

خوشدل: عزیزان سلام. به تصویر متن کتاب استاد وحیدیان[صفحه 72] نگاه کنید.فکر نمی کنم  که مشکلی باقی بماند.اتفاقا در مورد صفات شمارشی ترتیبی است که نزدیکی بسیاری با کسری دارد.

خوشدل: نکات حائز اهمیت:1-  اضافه شدن واژه ای به این صفات 2- داشتن کسره 3- قابل گسترش بودن و وابسته پذیری  (این ها از مشخصات یک هسته در گروه اسمی است.)

جعفر توانا(در پاسخ به جناب خوشدل): سلام. با توجه به اینکه اعداد کسری بدون نقش نمای اضافه نمی آیند و در جمله بالا،  هدف اصلی جمله"عمر" است؛ به نظر "یک سوم" صفت شمارشی کسری است.

هادی اکبر زاده ( در پاسخ به جناب خوشدل): درود.من همه بحث شما را دنبال نکردم.ولی در جمله" دو سوم کتابها را خریدم"،هسته"دو سوم" است.

گروه راژ:

بلوکی بلوکی: "را"  علامت مفعولی است.

علیرضا سجادی خواه: "را" معنای حرف اضافه یا نشانه متمم دارد و" یک سوم عمر"  متمم قیدی است."را" نشانه مفعول در این جمله نیست چون فعل "خواب بودن" نیازی به مفعول ندارد.

H…B: منم موافقم که "را" نشانه حرف اضافه است.

گروه ادبیات فارسی تبادکان:

رضا یاقوتی: درود بر استاد نجفی؛ به نظر من"را" در جمله بالا"را"ی اختصاص و انحصار است و یک سوم عمر، قید قید است. با تشکر

رضا یاقوتی: درود. نظر دیگر: "را" به معنای حرف اضافه ی" از" می گیریم و "عمر" متمم است.

گروه فارسی و مهارت های نوشتاری:

عبدالحکیم همه چیز فهم رودی: سلام."را" نشانه مفعول است.

محمد دهقان زاده ( دانشگاه فرهنگیان تربت حیدریه):

درود.علی عزیز رفتم به وبلاگ پاسخ مفصلی نوشتم .اما ماحصل جوابم این بود که "یک سوم عمر" گروه اسمی است. "عمر" هسته و "یک سوم" وابسته پیشین و صفت شمارشی.دلیل ان هم امکان جانشینی "یک سوم" با صفت دیگری است.مثلا می توانیم بگوییم:" همه ی عمر را در خواب بودم."

      به نظر من تا این جا،  بیش تر دوستان فرهیخته  تنها نظر دکتر علی اکبر کمالی نهاد (رئیس اتحاديه ي انجمن هاي علمي - آموزشي معلمان زبان و ادبيات فارسي كشور)را به چالش کشیده اند و به نوعی  هم داستانی یا  اعتراض خودشان را با فتوای داده شده ، اعلام داشته اند.

و اما:

      در بین نظردهندگان کمتر کسی بود که به پرسش استاد صاحب نام کشور، از چشم اندازی دیگر، بنگرد. شاید دکتر اکبری شلدره، با طرح این پرسش خواسته است، دبیران متوسطه یک، به حقیقتی روشن تر چشم بدوزند. وقتی وی  می گوید:" به گمانم پیچش اصلی در این پاره نیست!!" یا " اگر توانستید نشانه ی « را» را بشناسید که چه کارکرد و معنایی دارد" از ما خواسته ژرف تر بنگریم و بحث بر معانی کلمات را جدی تر از دستور پر ماجرا، پیشه خویش در کلاس ها و بحث های میان گروهی سازیم. نیک می دانیم که این باور، هماره در کتاب ها، گفته ها و  دل نوشته های دکتر، جریان داشته است. تاکید وی بر " ایجاد فضا در بافت آوایی سخن" و" تقویت سواد ادراکی" فراگیران و نیز " نگرش چند پهلو و منشوری به متن" همه  گواهی آن است که یاران نیک اندیش با فاصله گرفتن از این  نکته های خشک و ناسالم المپیادی ،فراگیران را با زیبایی های پهنه دلکش ادبیات فارسی آشتی دهند و با فراهم ساختن بستر "دگر گونه شنیدن، دگر سان اندیشیدن و دیگرگون گفتن" روند توسعه فکری را در جامعه  امروزی خویش، سرعت بخشند. بیایید اکنون که "یک سوم از عمر خویش" را در وادی خاک ناک نکات دستوری خزیده ایم و حظ و بهره ای از آن نیافته ایم؛ باقی ایام  را در گلشن فریبای فهمش های گونه گون از خوانش های متفاوت یک متن زمان بگذرانیم.

با احترام به نظر تمامی همکاران خوب و فرهیخته ام در سراسر استان معنی خیز خراسان رضوی: علی نجفی(سرگروه درس ادبیات فارسی شهرستان تربت حیدریه )